ဇန္(၉)ရက္ေန႔ တစ္ေန႔အေၾကာင္း

ထိေတြ႔မိသမွ် စမ္းသပ္ပစ္ဖို႔

ေပါ့ပါးတဲ့ လက္အစံုနဲ႔ 

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ရင္ထဲ အေခြေခြရစ္ဖြဲ႔ထား 

အေသာ့ႏွင္ ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ အေျပးႏႈန္း

ၾကိမ္ထိုးသလို၊ ကြန္ယက္သလို 

ဘဝကို ထြန္ယက္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ား 

ၿငိမိသမွ် ခြာခ်တယ္ 

လက္တံအတိုအရွည္ေတြၾကား 

လက္လွမ္းမီသေလာက္ ဘြာမခတ္စတမ္း 

ယံုၾကည္ရာကို ဆန္တက္ရင္း 

အေရြ႕ အေရြ႕မ်ားနဲ႔ 

ပြင့္၊ ေပါက္၊ ေဖာက္၊ ထုတ္ လိုက္ရတဲ့ ဒီကေန႔ အေၾကာင္း ။ 

၀၀း၄၆ 

၉၊၀၁၊၂၀၁၂ ။

PS >> အစ္ကိုႀကီး ေမွာ္ဆရာ ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ။

ရွည္လ်ားစြာ ရွင္သန္ရျခင္းကို မနွစ္ျမိဳ႔ေတာ့တဲ့ သစ္ပင္

အေရးအေၾကာင္း ထူထူမ်ားအၾကား 

ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ အျမစ္မျပတ္ေသးတဲ့ 

လူငယ္မ်ား သန္စြမ္းျခင္းေရာဂါ 

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ 

အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအေပၚ 

အလွ်င္စလို ျငီးေငြ႔မိျခင္း 

ဘာမွ ဆုပ္ကိုင္မရ လိုက္

ရွပ္ေျပးသြားသည့္ အရိပ္သည္ 

အိပ္ပိတ္စာ တစ္ေစာင္ အေနျဖင့္ 

ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေရာက္လာေသာအခါ 

ဘယ္သူဘယ္၀ါ လိပ္စာေပ်ာက္သူ 

စံုစမ္း ရွာေဖြ စစ္ေဆး အတည္ျပဳ 

မွတ္ခ်က္ခ် တရားစီရင္ျခင္း 

တစ္ကိုယ္ရည္ဆို လြမ္းသလို 

အေဖာ္ေတြစံုေတာ့လဲ လူပိုၾကီးတစ္ေယာက္

အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳကလြဲလို႔ ဒီငနဲက မြဲတယ္ ။ 

၀၇း၄၁ နာရီ 

၁၅၊ ႏိုဝင္ဘာ၊ ၂၀၀၉ ။

မိသားစု

မိသားစုဆိုတာ

တစ္ေယာက္ကီးကို တစ္ေယာက္လိုက္ညိွေပးရတဲ့့

သံစံုတီး၀ိုင္းတစ္ခု

အေမက အေစာၾကီး ထမင္းထေၾကာ္ရင္

အစ္ကိုက  ဆိုင္ခင္းတယ္

ကြ်န္ေတာ္က စားပြဲထိုး။

ကံၾကမၼာက တီးတဲ့အတိုင္း

မိသားစုေတြအကုန္လံုးလိုက္ ကၾကရတယ္

ဘ၀က ဘာကိုမွအလကားမရတဲ့အတြက္

ေန႔တိုးနဲ႔ ျပန္ေပးရတယ္

အိမ္လခ၊ မီးဖိုး၊ေရဖိုး စသည္ျဖင့္။

တစ္ေယာက္က ဆန္ေဆးရင္

တစ္ေယာက္က မီးေမႊးတယ္

ထမင္း၀ုိင္းမွာ လက္ဆံုၾကရတာေလာက္ ေကာင္းတဲ့ဟင္း
မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းမွာစိုစိုေျပေျပမရွိဘူး။

တက္မရွိရင္ လက္ထိုးေလွာ္မယ္

ငါတို႔အတြက္ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ဆိုတာ

အၾကာၾကီးမဟုတ္ဘူး

ေႏြဘယ္နွစ္ခု မုိးဘယ္နွစ္ခု ေဆာင္းဘယ္နွစ္ခု

ငါတို႔ရဲ့ ရာသီဥတုဟာ မိသားစုဆိုတဲ့ မီးလင္းဖိုေလးနဲ႔

အျမဲေႏြးတယ္ ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ။

သတိရျခင္းဟာ အျပာေရာင္ပန္းေလး ျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔

မျမင္ရတဲ့ ၾကိဳးစေလး
စိတ္ကူးနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ည္ေနမိ
ျပဳတ္က်သြားတဲ့ ေန႔သစ္ထဲ
အျပာေရာင္ပန္းေတြ ပြင့္ေနလိုက္ပံုမ်ား
ေဖြးေဖြးလႈပ္ ။

နံနက္ ၃း၄၂ နာရီ ။
၇၊ ၀၁၊ ၂၀၁၂ ။

တိုးတိတ္ရင္

ခုတ္မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ကြယ္
ညြတ္ကိုင္းက်လာတဲ့
သံေယာဇဥ္ အခက္အလက္ေတြကို ။

ဒီရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစတဲ့
ဆည္းလည္းသံဟာ
အခ်စ္ဆိုတဲ့ ငွက္ကေလး ရယ္ပါ ။

စိုးရိမ္မႈတစ္ဝက္နဲ႔
မလံုတဲ့ အမိုး၊ အကာနဲ႔
အၿမဲပဲ ဥေပကၡာမိုးသားေတြကို စိုးရြံ႕ေနခဲ့ရတယ္ ။

၁၀း၅၃
၂၀၊ ၆၊ ၂၀၁၁။