တရိပ္ရိပ္နဲ႔ ျဖတ္ေျပးသြားေသာ ရႈခင္းမ်ား

ဇန္နဝါရီ (၂၅)မွ ၂၆ ၾကိမ္ေျမာက္
အတိတ္၊ အနာဂါတ္၊ ပစၥဳပန္မ်ားႏွင့္
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ မွတ္တိုင္မ်ားမွ တဆင့္
မိသားစုမ်ားအၾကား စီးဆင္းခဲ့ေသာ
ေမတၱာတရား ျမစ္က်ဥ္း
ပိန္လိုက္ေဖာင္းလိုက္ အိပ္ကပ္တြင္းမွ စကၠဴရြက္မ်ား
အလိုအေလွ်ာက္ ေလွ်ာက်ျခင္း
ဖ်က္ရာျခစ္ရာ ဗရပြနဲ႔ တစ္သီးစား ဘဝထဲ
အေရးအသား တစ္ခ်ိဳ႕ကို စြဲစြဲငင္ငင္ ေခၚေဆာင္
ရိုးသားျခင္းကို လည္ပင္းဖက္ ေပါင္းသင္း
သတၱိအရွိဆံုး ခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔ ဟန္မပ်က္ ျပံဳး
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဆီ ေရတတန္ ကုန္းတတန္ ခရီးႏွင္ခဲ့
ကိုယ္ခ်င္းစာျခင္းကို အစိတ္စိတ္အမႊာမြာခြဲျပီး
တစ္ေယာက္တစ္ဖဲ့စီ ည၊ မနက္စာအျဖစ္ စားသံုးရင္း
တစ္ေန႔ေန႔ဆီ သို႔
အဲ့ဒီ တစ္ေန႔ေန႔ဆီသို႔ ကို ေရာက္ေအာင္သြားမည္ ။ ။


P.S >> ညီေလးေမာင္မ်ိဳး ေမြးေန႔ အမွတ္တရ ။

ဇန္(၉)ရက္ေန႔ တစ္ေန႔အေၾကာင္း

ထိေတြ႔မိသမွ် စမ္းသပ္ပစ္ဖို႔

ေပါ့ပါးတဲ့ လက္အစံုနဲ႔ 

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ရင္ထဲ အေခြေခြရစ္ဖြဲ႔ထား 

အေသာ့ႏွင္ ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ အေျပးႏႈန္း

ၾကိမ္ထိုးသလို၊ ကြန္ယက္သလို 

ဘဝကို ထြန္ယက္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ား 

ၿငိမိသမွ် ခြာခ်တယ္ 

လက္တံအတိုအရွည္ေတြၾကား 

လက္လွမ္းမီသေလာက္ ဘြာမခတ္စတမ္း 

ယံုၾကည္ရာကို ဆန္တက္ရင္း 

အေရြ႕ အေရြ႕မ်ားနဲ႔ 

ပြင့္၊ ေပါက္၊ ေဖာက္၊ ထုတ္ လိုက္ရတဲ့ ဒီကေန႔ အေၾကာင္း ။ 

၀၀း၄၆ 

၉၊၀၁၊၂၀၁၂ ။

PS >> အစ္ကိုႀကီး ေမွာ္ဆရာ ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ။

လူတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဇတ္လိုက္ၾကီးပဲ

ဇတ္လမ္းအရ ဒီဇတ္လမ္းမွာ မင္းက ဇတ္လိုက္

ငိုခန္း၊ ရယ္ခန္း နဲ႔တစ္ေန႔တာ အလြဲမ်ားပါတယ္

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကမၻာႀကီးနဲ႔ မိတ္ဆက္

မိနစ္(၉၀)စာမဟုတ္တဲ့ ဘ၀ ဇတ္လိုက္ေက်ာ္

မိခင္၀မ္းအတြင္းက စ မလား စာသင္ခန္းထဲက စမလား

အစ မွာ သင္၊အံ့၊က်က္၊မွတ္ခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမွာ အာရံုမလာဘူး

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ဘ၀သင္ခန္းစာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေလ၀င္ေလထြက္ ငတ္ေနသူ

မင္းမွာ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ပ်က္လံုးေတြနဲ႔ တစ္ဘ၀စာ ဇတ္လိုက္ေက်ာ္

ဇတ္လမ္းအရ မင္းက ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသြားေနသည္

ေက်ာင္းသားၾကီး ေက်ာင္းသြားေနသည္ ဘ၀ စာသင္ခန္းေတြဆီ

သင္ယူပါ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ သင္ယူပါ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းမွာ ေက်ာက္ေထာက္ေနာက္ခံ မိသားစုကာရံ ေ၀ေ၀ဆာဆာ

အလင္းအေမွာင္ ကာလာေပါင္းစံု ေရာေယာင္ ဖ်ားနာေနတဲ့ ေရာဂါ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ မင္းသမီးေလး တစ္လက္ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ရင္ထဲက

ရဲေဆးေတြ ဘာေတြတင္ျပီး မင္းသမီးေလး ထံပါး ရွက္ကိုးရွက္ကန္း

မင္းဟာ ႏွလံုးေသြးေတြနဲ႔ တရိႈက္မတ္မတ္

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ အာရုဏ္အလာမွာ ျပိဳကြဲသြားတဲ့ ၾကယ္ေတြနဲ႔ ဒိုးတူေပါင္ဖက္

ဇတ္လမ္းအရပဲ ဇတ္လမ္းထဲမွာ မင္းက ေစ်းသည္ႀကီး

ေစ်းသည္ႀကီးမွ တကယ့္ေစ်းသည္ႀကီး မလွဴတတ္ရင္ ေစ်းေရာင္းဆိုတဲ့ ေစ်းသည္ၾကီး

ခ်ဥ္ခ်ဥ္၊ ငန္ငန္၊ စပ္စပ္ စားသံုးသူ ခံတြင္းလိုက္ေစမယ့္ အသုပ္စံုေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ႀကီး

အနားသတ္ ဖြာလန္က်ဲ အရင္းအႏွွီးမ်ားမ်ား မွ အျမတ္နဲနဲ ဆီ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ႀကီးေကာင္၀င္စ အေရးအသားနဲ႔ ဘ၀ကို တြယ္ကပ္

စုတ္ခ်က္ရာ ေပါင္းစံုနဲ႔ ပန္းခ်ီကားထဲက တေစၦတစ္ေကာင္

ေၾကာက္ခမန္းလိလိ အရိပ္ေတြနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံေနရတဲ့ တြင္းနက္ထဲက ေက်ာက္တံုး

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ေငြရတုမွာ ပြင့္တဲ့ ေငြမွင္ေရာင္ တိမ္တိုက္

ဘယ္ဆီကို လြင့္လို႔ ဘယ္ဆီမွာေန ၂၅ ႏွစ္စာ ကာရံအလြဲေတြ

ဇတ္လမ္းအရ ဇတ္၀င္ခန္းေတြကို တစ္ခန္းခ်င္းစီ တစ္ခန္းခ်င္းစီ ဆက္လိုက္

ဇတ္လမ္းေတြ အသက္၀င္လာတဲ့အခါ ေမွာ္ရံုေတာထဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြား ။

ဇန္နဝါရီ ၂၅၊ ၂၀၁၁။

PS >> ညီေလး ေမာင္မ်ိဳး ေမြးေန႔ အမွတ္တရ ။ 

ကမၻာအတုထဲမွာ

ကမၻာအတုထဲက မိန္းကေလးဟာ
ကမၻာအတုထဲမွာ ေနထိုင္တယ္
ကမၻာအတုထဲက မိန္းကေလးဟာ
အေတြးအေခၚေတြ က်မ္းမာသန္စြမ္းတယ္
အေရးအသားေတြ အခ်ိဳးအစားေျပျပစ္တယ္ ။

ကမၻာအတုထဲက မိန္းကေလးဟာ
ကမၻာအတုထဲမွာ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ၀ွက္ထားတယ္
ကမၻာအတုထဲက မိန္းကေလးဟာ
ဗိသုကာအနံ႔အသက္ေတြနဲ႔ ထံုမြမ္းေနတယ္
ကမၻာအတုထဲက မိန္းကေလးဟာ
ခင္မင္ေဖာ္ေရြတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ စစ္စစ္ေတြကို
တစ္စက္ျခင္းစီ ယိုစိမ့္ေစတယ္ ။

ကမၻာအတုထဲမွာ
ပံုတို ပတ္စ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ အစီအရီ ရွိတယ္
နွလံုးသားနဲ႔ သီဆိုရတဲ့ သီခ်င္းေတြ ရွိတယ္ ။
ကမၻာအတုထဲမွာ
သနပ္ခါးပန္းေတြ ပြင့္တယ္
လူသားစက္ရုပ္ကေလးေတြ လမ္းေလွ်ာက္သင္တယ္
ၾကြက္ကေလးေတြ တြင္းပိတ္ခံရတယ္ ။

ကမၻာအတုထဲမွာ
အျပာေရာင္ ေက်ာပိုးအိပ္တစ္လံုး ရွိတယ္
ဘာဘီနာရီ (၁) လံုးရွိတယ္
ျပတင္းေပါက္နဲ႔ ပန္းခ်ီကားေတြ ရွိတယ္
အိပ္မက္ ၊ လူသားဘ၀နဲ႔ အေရာင္ေတြ ရွိတယ္
ကမၻာအတုထဲမွာ
ေက်ာက္ေဆာင္ ပင္လယ္နဲ႔ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္လဲ ရွိေသးတယ္ ။

ကမၻာအတုဟာ
ခင္မင္ရင္းနွီးမႈေတြ
ကုန္တင္ကုန္ခ် မ်ားတဲ့ ဆိပ္ကမ္းတစ္ခုျဖစ္တယ္ ။ ။

ဘေလာ့ဂ္ရပ္၀န္းေလးထဲမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ အစ္မၾကီးေလးမ ၾကြက္ဂိုဏ္ခ်ဳပ္အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ကဗ်ာေလးပါ၊ အစ္မရင္းတစ္ေယာက္လို ေလးစားခင္မင္ဖို႔ေကာင္းျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတက္တဲ့ သူမအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ညီကိုေမာင္ႏွမေတြက ထူးထူးျခားျခားေလးျဖစ္ေအာင္ စုေပါင္းေရးသားခဲ့ပါတယ္ ။
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးစရာ ေမြးေန႔မဂၤလာေလး ျဖစ္ပါေစလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးဆုေတာင္းေပးပါတယ္ :)
ေမာင္မ်ိဳး ၊ ညိမ္းညိဳ ၊ တင္ထူးေရႊ ၊ မြန္ ၊ ရႊန္းမီ ။

၂၃ နွင့္ ရာဟုမေလး၏ ကဗ်ာဆရာသို႔

၂၃ႏွင့္ ရာဟုမေလး၏ ကဗ်ာဆရာသို့

၂၃ဟာ ႏွင္းတျမျမ ေအးတစ္ညနဲ့
မင္းကို လႈပ္ႏိုးလိုက္ပီ သူငယ္ခ်င္း
မပီ၀ိုးတ၀ါးနဲ့ အလင္းႏွစ္ေတြကို
ဆုပ္ကုိင္လို့ ေတာအထပ္ထပ္ကို
ေဇာမကပ္ပဲ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တယ္
ဒီလိုနဲ့ က်န္ခဲ့တဲ့ေဆာင္းညေတြကို
လွည့္ၾကည့္မိတယ္ ... ... ...။

တစံုတရာအတြက္နဲ့
အဘိဓမၼာေတြကို သြန္ခ်
သကၠရာဇ္က်င္းထဲ ခုန္ခ်လို့
ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့
ေန့ရက္တိုင္းအတြက္
မိုးေခၚေတးေတြကို သီဆိုဖူးတယ္။

တံု့ေႏွးေလးလံတဲ့ ခႏၶာတစ္ခုအတြက္
ေမာပန္းမႈေတြ ႀကံဳလာတိုင္း
ကဗ်ာနဲ့ အခါခါပြတ္သပ္လို့
အာသာေျဖခဲ့ရတဲ့လမ္းတုိင္းမွာ
ပန္းတုိင္းလည္း ပြင့္ခဲ့ဖူးတယ္။

ႏူးညံ့မႈေတြနဲ့ စီးေမ်ာခဲ့တဲ့
ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ခ်ေကြ်းခဲ့တဲ့
စာနာမႈေတြကေတာ့
ဟိုတစ္ဖက္ကမ္းထိ ကပ္ပါလာမယ္ဆိုတာ
ငါ ယံုၾကည္တယ္ သူငယ္ခ်င္း ...။

ေဟာဒီ ၂၃ကစလို့ မင္းရယ္
မင္းရဲ့ ရာဟုမေလးရယ္
မင္းခ်စ္တဲ့ အသိုက္အၿမံဳေလးရယ္
အရာရာအားလံုးဟာ ခရီးအဆံုးထိ
ေလဆန္တိုင္း ပ်ံတက္ႏိုင္ရေတာ့မယ္ …။

စြန့္စားပါ ယံုၾကည္ပါ
နမ္းရႈိက္ပါ ရူးသြပ္ပါ
မင္းရဲ့ လက္ေသးေသးေကြးေကြးေလးနဲ့
ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတိုင္းဟာ
ကမာၻေျမႀကီးအတြက္ အႏူးညံ့ဆံုးေတြ
ဖူးပြင့္ႏိုင္ပါေစလို့ ငါဆုေတာင္းေပးတယ္
ရာဟုမေလးရဲ့ ကဗ်ာဆရာေရ …။

မွ်ားျပာ

သူ႔ကဗ်ာေတြဟာ သူ႔နံေဘးမွာ ေဆာင္ဓားတစ္လက္လို ျမဲျမံေနခဲ့ ၂၃ ရာသီ ..

သူ႔ကဗ်ာေတြဟာ သူ႔နံေဘးမွာ ေဆာင္ဓားတစ္လက္လို ၿမဲၿမံေနခဲ႔ ၂၃ ရာသီ.. ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
ေခတ္ရဲ႕ဟန္ပန္ကို
တကိုယ္ေတာ္ ထုဆစ္ပံုေဖာ္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
ႏွစ္ကာလရဲ႕ ယိမ္းယိုင္ယိုယြင္းမႈကို
တကိုယ္ေတာ္ တည့္မတ္ထိန္းသိမ္းခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
ေပၚပင္လိုက္မႈရဲ႕ ျငင္းခုန္သံေတြကို
တကိုယ္ေတာ္ ကင္းလြတ္႐ိုး႐ွင္းစြာေနထိုင္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
အလံေထာင္ဆရာတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းႀကံဳးသြင္းမႈေတြကို
တကိုယ္ေတာ္ လွလွပပႀကီး႐ုန္းထြက္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
အမဲလိုက္သမားတို႔ရဲ႕ အႏုပညာယုန္ျဖဴေလးကို
တကိုယ္ေတာ္ သန္သန္စြမ္းစြမ္းေမြးျမဴခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
ေငြစေၾကးစတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတစ္ပတ္ႏြမ္းေလးကို
တကိုယ္ေတာ္ ပိုက္ေထြးယုယျဖဴစင္ေစခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
နာမည္အတုအစစ္တို႔ရဲ႕ သရဲလက္တံအ႐ွည္ႀကီးေတြကို
တကိုယ္ေတာ္ ႐ိုက္ခ်ိဳးျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
သံေယာဇဥ္ေ႐ႊသားတို႔ရဲ႕ ႏူးညံ့က်ယ္ျပန္႔မႈကို
တကိုယ္ေတာ္ ကဗ်ာျဒပ္စင္ကသိုဏ္း႐ႈခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
နယ္နိမိတ္ကင္းမဲ႔ျခင္းရဲ႕ စာနာနားလည္မႈကို
တကိုယ္ေတာ္ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္က်င့္သံုးခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
ဟန္ေနဟန္ထားအသီးသီးတို႔ရဲ႕ မာယာသုတ္လိမ္းညႊတ္ကြင္းေထာင္ေခ်ာက္ေတြကို
တကိုယ္ေတာ္ လွီးျဖတ္သတ္ပုတ္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
အေပါစားတံဆိပ္ကပ္မႈတို႔ရဲ႕ ပူးတံုခြာတံု႐ွိဟန္ကို
တကိုယ္ေတာ္ ေပါ႔ပါးၾကည္သာစြာတုန္႔ျပန္ႏိုင္ခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ငါတို႔လွ်ာေပၚက ထြန္ေရးျခစ္ေၾကာင္းမွာ
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာဟာ
႐ိုးဂုဏ္႐ိုးျဒပ္တို႔ရဲ႕ သိပ္သည္းဆအနက္အဓိပၸါယ္ကို
တကိုယ္ေတာ္ ပြားမ်ားဆည္းပူးခဲ႔
၂၃ ရာသီ... ...

ဒီလိုနဲ႔..
သူ႔ကဗ်ာေတြဟာ သူ႔နံေဘးမွာ ေဆာင္ဓားတစ္လက္လို ၿမဲၿမံေနခဲ႔
၂၃ ရာသီ.. ...။

ညိမ္းညိဳ