တင့္ထူးေရႊ: ကဗ်ာ

ဂ်လုန္း

ဂ်လုန္းက သံေယာဇဥ္ကင္းတယ္ ဂ်လုန္းမွာ အပူအပင္မရွိဘူး ဂ်လုန္းဟာ ဘ၀ကို ေစာက္နက္နက္ထိေရာက္ေအာင္ တူးခဲ့ဖူးတဲ့တြင္းတူးသမား ဂ်လုန္းဟာ ဂုန္နီအိတ္ထက္ေႏြးတဲ့ ေစာင္မ်ိဳးနဲ႔ ေဆာင္းတြင္းတစ္တြင္းကိုျဖတ္သန္းခ်င္သူ ဂ်လုန္းဟာ အုန္းသီးထဲကေရကို ဘယ္သူထည့္သြားလဲဆိုတာသိခ်င္တဲ့သူ [...]
ကြ်န္ေတာ္ၾကဲခဲ့တဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ပန္းမ်ား

အရင္ဘ၀ကလက္က်န္ ဒီဘ၀အတြက္ ခ်စ္တတ္တဲ့နွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔ သူ႔ရဲ့ပုံတူတစ္ခု ထည့္ေပးလိုက္တယ္ သ႔ူကို ရွာေတြ႔တဲ့အခါ ဓါတ္ပံုထဲကလူဟာ သူမဟုတ္ပါဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း [...]
ေကာင္းကင္ၾကီးက၀ွက္ထားတဲ့ ကိုယ့္ၾကယ္

တစ္ေန႔တစ္ခါျပန္အသစ္လုပ္ရတဲ့မ်က္နွာနဲ႔ ေရဆံုးေရဖ်ား ေမးေလးေထာက္ေထာက္ ၾကည့္ရတာ အေမာ ဘယ္မွာမ်ားလင္းလက္ေနတာပါလိမ့္ ကိုယ့္ၾကယ္ ေလးလံၾကီးမားတဲ့အရာမ်ားရဲ့ ၀န္နဲ႔ မၾကာခဏ အပိခံထားရတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ ေႏွးေကြးေလးလံလြန္းလွရဲ့ [...]
ေလသလပ္ခံခဲ့တဲ့ညေန

ျမစ္ကမ္းနေဘးမွာ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုထိုင္ၾကည့္ရတဲ့အရသာ အေတြးဟာ တိပ္ေခြတစ္ေခြလို ေက်ာ္ခ်င္တဲ့ေနရာကိုေက်ာ္ ရစ္ခ်င္တဲ့ေနရာကိုျပန္ရစ္လို႔ရတယ္ ေလသလပ္ခံခဲ့တဲ့ညေန။ [...]
ေရာက္ရာအရပ္ကလွည့္ျပန္ခဲ့ပါ

ခပ္ထူထူ သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔ ျမန္မာဆန္ဆန္လွတယ္လို႔ မၾကာခဏကြ်န္ေတာ္ ေျပာဖူးခဲ့တဲ့ ပါးျပင္ေပၚ အနမ္းပြင့္ေတြ လြင့္ဖူးတာဆိုလို႔ တိတ္တခိုး နဲ႔စိတ္ကူးယဥ္မႈခပ္ပါးပါးပါပဲ ဒါထက္ပိုျပီး ရိုးသားမႈကို တန္ဖိုးထားပါတယ္[...]

Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Wednesday, 7 November 2012

အရိပ္

မိးအိမ္ေလး ဖ်က္ဆို ျငိမ္းသြား
စာရြက္အလြတ္ တစ္ခ်ိဳ႕ ျပန္႔က်ဲ
တံခါးရြက္ အရွိန္နဲ႔ေျပးေဆာင့္သံ
တစ္ခန္းလံုး ေမွာင္အတိ
ေလျပင္းတစ္ခ်က္ဟာ
အလင္းေရာင္နဲ႔ အဆက္ျဖတ္ပစ္လိုက္ပံု ။ ။

Wednesday, 30 May 2012

အိပ္မက္ေတြကို ကုတ္ျခစ္ေနတဲ့ အသံဟာ က်ယ္ေလာင္လြန္းရဲ႕

ကိုယ္ေထြးေပြ႕ထားမိဆဲ

ဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံဟာ

မင္းအေၾကာင္း သံစဥ္ေတြ ေပါ့ကြယ္ ..။

အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ေရြ႕လ်ားစက္ထဲ

ပိုင္းထစ္ ခုတ္ျဖတ္ခံ ေန႔ေတြမို႔

သတိရစိတ္နဲ႔

ဖြဖြေလး ဆုပ္ကိုင္ထားမိပါရဲ႕..။

ေလႏွင္ရာ လြင့္ေနရတဲ့ ဘဝေတြအတြက္

ဘယ္မွာ လူးသာလြန္႔သာ ရွိလိမ့္မလဲ

လျပည့္ဝန္းရဲ႕ စြဲငင္တဲ့ အလင္းမႈန္ေတြၾကား

ကိုယ့္ စိတ္ေတြဟာ တတိတိနဲ႔ တိုက္စားလာေနခဲ့ ။ ။

၂၈၊၅၊၂၀၁၂။

Sunday, 11 March 2012

စိတ္နဲ႔မဆန္႔တဲ့အခါ
စကားလံုးေတြ နံရံမွာ အရိပ္ထင္တယ္
အသံေတြဟာ တုန္ရင္အက္ကြဲလို႔
ကိုယ္ဟာ လြယ္လြယ္ အေလွ်ာ့ေပးတတ္သူ
မဟုတ္ပါဘူး
ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ျပီးတဲ့ေနာက္
အေသခံဗံုးခြဲ သမားရဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ "ခ်စ္တယ္" ။

၁၄၊၂၊၂၀၁၂ ။

Saturday, 28 January 2012

အရင္ကလို မစိမ္းလန္းေတာ့ဘူး

ရာသီဥတု အစိုးမရဘူး
အလိုလိုေနရင္း စိတ္အလိုမက်ဘူး
အံု႔အံု႔မိႈင္းမိႈင္းနဲ႔ အခန္းေထာင့္မွာ
အထီးက်န္မႈနဲ႔ ပံုလ်က္သား ။

ျပတင္းတံခါးေတြလိုစိတ္ေတြမွာ
ဖြင့္ထားလိုက္၊ ျပန္ပိတ္သြားလိုက္
ျဖာက်လာတဲ့ အလင္းလို အလြမ္းက
အခန္းထဲ ေနရာအႏွံ႔က တရစပ္တိုးဝင္လာ
တစ္ေယာက္ထဲလည္း စကားေတြေျပာလား ေျပာရဲ့
အရူးလိုပဲ ။

အေဟာင္းၾကီးပါကြာလို႔ ေျပာရေအာင္ကလဲ
လတ္တေလာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥ
ေလာကဓံ လို႔မွတ္ယူပါ့မယ္
ျဖတ္သြားျဖတ္လာ တဝီဝီနဲ႔မို႔
အေရွ႕ေနာက္၊ ေဘး ဘယ္ညာ ေသခ်ာၾကည့္
မီးစိမ္းမွ ကူးပါ ။

8:10 PM
November 29, 2011

Sunday, 22 January 2012

အလင္းေရာင္ဟာ အလင္းေရာင္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္

အလင္းေရာင္နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနရသူအဖို႔

အလင္းေရာင္္ကို ေၾကာက္တဲ့ေရာဂါ ရေနတယ္

အလင္းေရာင္က စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ျပႆနာ ရွာတယ္

အလင္းေရာင္ကို ဘဝထဲ ထည့္ထားရတာ ေပ်ာ္တယ္

အလင္းေရာင္က ညေတြမွ ေရာက္ေရာက္လာတတ္တဲ့ အက်င့္နဲ႔

အလင္းေရာင္က စိတ္ကူး ေကာင္းေတြကို အျမဲမျပတ္ ထုတ္လႊတ္ေနတတ္တယ္

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အျမဲဖတ္ဖို႔ ဆာေလာင္ေနတတ္တယ္

ညမွာ အလင္းေရာင္ေရာက္လာတာဟာ ကမၻာေျမနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ပစ္တာ

ဒီေလာက္ထိ အလင္းေရာင္ဟာ မရွိမျဖစ္ ျဖစ္လာျပီဆိုကတည္းက

အႏၱရာယ္ရဲ့ အေငြ႕႔အသက္ကို ရသင့္တယ္

တစ္စတစ္စ အလင္းေရာင္ဟာ ညေတြကို ဝါးျမိဳလာတယ္

ဘဝေတြကို ဝါးျမိဳလာတယ္

အဆက္မျပတ္ အလင္းေရာင္ေတြ သြယ္တန္းေနေသးေၾကာင္း

အလင္းေရာင္ဆီမွာ သက္သံခံေပးေနရတယ္

ဒါေၾကာင့္ပဲ အလင္းေရာင္ဟာ အျမဲ မ်က္နွာသာ ေပးတာျဖစ္ေၾကာင္း

အလင္းေရာင္ ကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေျပာတတ္ေသးတယ္

အလင္းေရာင္ ၾကီးစိုးလာျခင္းကို အပူတျပင္း ေဆြးေႏြးေနရတယ္

အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ေရာဂါေတြကို အမ်ိဳးအမည္ တပ္ေနရတယ္

အလင္းေရာင္ပိုး ကာကြယ္ေဆးေတြထိုးေနရ ၊ အလင္းေရာင္ေရာဂါ မျဖစ္ေအာင္

ကာကြယ္ ကုသေနရ၊ အလင္းေရာင္ကို ဂရုတစိုက္ ဆက္ဆံေနရတယ္ ။ ။

၀၁း၂၂ နာရီ ။

၁၆၊၁၂၊၂၀၁၁။

Wednesday, 18 January 2012

အိမ္စာေပးတဲ့ ေန႔

အမွန္တရားက လက္က်န္ခြက္ အလြတ္ တစ္လံုး

ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ့ စိုက္ထုတ္မႈ

အား မပါပဲ က်ကြဲပါတယ္

သက္ေရာက္မႈမွာ စိုက္ထုတ္ရတဲ့ အား မ်ား

ေရာက္ေလရာ ပူျပင္းတတ္ေသာ အရိုင္းဆန္ဆန္ ေႏြတစ္ခ်ိဳ႕

ျမိဳ႔ျပရဲ့ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ

ေခါင္းပါးေသာေရာဂါေၾကာင့္

လူေသေပ်ာက္ဆံုးမႈ မ်ားေၾကာင္း

သတင္းမ်ားကအဆက္မျပတ္ ေၾကျငာလွ်က္ရွိ

ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း သေဘာတရားမ်ား

တစိမ္းဆန္ဆန္ စြန္႔ပစ္ထားေသာ

အထီးက်န္ျခင္းက်င့္စဥ္

ခပ္ျမန္ျမန္လည္ပါတ္ေနေသာ ဟင္းလင္းျပင္ အနႏၱ

ခြ်န္ျမေနေသာ ဘ၀မ်ားအေပၚေနထိုင္မႈ နည္းနိႆရ

စတဳၳထေျမာက္အေျခအေန ပလာဇမာ(plasma)

ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ား၏အံ့မခန္း စြမ္းပကား

နာနိုနည္းပညာ တိုးတက္ထြန္းကားမႈ

တစ္ရံေရာအခါကတြင္တြင္ ေလ့လာရန္

ခက္ခဲေသာပုစၦာမ်ားအား

နည္းအတိုင္းပင္ေျဖရွင္းသည္ ။

၁၄း၃၅နာရီ

၀၉၊၀၃၊၂၀၁၁။

Tuesday, 17 January 2012

ရွည္လ်ားစြာ ရွင္သန္ရျခင္းကို မနွစ္ျမိဳ႔ေတာ့တဲ့ သစ္ပင္

အေရးအေၾကာင္း ထူထူမ်ားအၾကား

ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ အျမစ္မျပတ္ေသးတဲ့

လူငယ္မ်ား သန္စြမ္းျခင္းေရာဂါ

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္

အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအေပၚ

အလွ်င္စလို ျငီးေငြ႔မိျခင္း

ဘာမွ ဆုပ္ကိုင္မရ လိုက္

ရွပ္ေျပးသြားသည့္ အရိပ္သည္

အိပ္ပိတ္စာ တစ္ေစာင္ အေနျဖင့္

ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေရာက္လာေသာအခါ

ဘယ္သူဘယ္၀ါ လိပ္စာေပ်ာက္သူ

စံုစမ္း ရွာေဖြ စစ္ေဆး အတည္ျပဳ

မွတ္ခ်က္ခ် တရားစီရင္ျခင္း

တစ္ကိုယ္ရည္ဆို လြမ္းသလို

အေဖာ္ေတြစံုေတာ့လဲ လူပိုၾကီးတစ္ေယာက္

အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳကလြဲလို႔ ဒီငနဲက မြဲတယ္ ။

၀၇း၄၁ နာရီ

၁၅၊ ႏိုဝင္ဘာ၊ ၂၀၀၉ ။

မိသားစု

မိသားစုဆိုတာ

တစ္ေယာက္ကီးကို တစ္ေယာက္လိုက္ညိွေပးရတဲ့့

သံစံုတီး၀ိုင္းတစ္ခု

အေမက အေစာၾကီး ထမင္းထေၾကာ္ရင္

အစ္ကိုက ဆိုင္ခင္းတယ္

ကြ်န္ေတာ္က စားပြဲထိုး။

ကံၾကမၼာက တီးတဲ့အတိုင္း

မိသားစုေတြအကုန္လံုးလိုက္ ကၾကရတယ္

ဘ၀က ဘာကိုမွအလကားမရတဲ့အတြက္

ေန႔တိုးနဲ႔ ျပန္ေပးရတယ္

အိမ္လခ၊ မီးဖိုး၊ေရဖိုး စသည္ျဖင့္။

တစ္ေယာက္က ဆန္ေဆးရင္

တစ္ေယာက္က မီးေမႊးတယ္

ထမင္း၀ုိင္းမွာ လက္ဆံုၾကရတာေလာက္ ေကာင္းတဲ့ဟင္း
မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းမွာစိုစိုေျပေျပမရွိဘူး။

တက္မရွိရင္ လက္ထိုးေလွာ္မယ္

ငါတို႔အတြက္ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ဆိုတာ

အၾကာၾကီးမဟုတ္ဘူး

ေႏြဘယ္နွစ္ခု မုိးဘယ္နွစ္ခု ေဆာင္းဘယ္နွစ္ခု

ငါတို႔ရဲ့ ရာသီဥတုဟာ မိသားစုဆိုတဲ့ မီးလင္းဖိုေလးနဲ႔

အျမဲေႏြးတယ္ ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ။

Tuesday, 10 January 2012

တိုးတိတ္ရင္

ခုတ္မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ကြယ္
ညြတ္ကိုင္းက်လာတဲ့
သံေယာဇဥ္ အခက္အလက္ေတြကို ။

ဒီရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစတဲ့
ဆည္းလည္းသံဟာ
အခ်စ္ဆိုတဲ့ ငွက္ကေလး ရယ္ပါ ။

စိုးရိမ္မႈတစ္ဝက္နဲ႔
မလံုတဲ့ အမိုး၊ အကာနဲ႔
အၿမဲပဲ ဥေပကၡာမိုးသားေတြကို စိုးရြံ႕ေနခဲ့ရတယ္ ။

၁၀း၅၃
၂၀၊ ၆၊ ၂၀၁၁။

အေရြ႕

စိတ္ တစ္ခ်က္
ေတာင္ပံအခတ္မွာ
မိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာ ။

Thursday, 12 May 2011

ေတးတစ္စ

ရင္ထဲ တမ္းတလိုက္ရံုနဲ႔ ေမႊးပ်ံ႕ေနမယ့္
ပန္းကေလးရဲ့ ရနံ႔ဟာ မင္းေပါ့
ကိုယ့္အိပ္မက္ တေတာလံုး ပြင့္လန္းေနပံုမ်ား
ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ လွတယ္
ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ဦးတည္ရာလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း
စိတ္ကူးတို႔ အစီးသန္ခဲ့ပံု
စိုထိုင္းဆ စိတ္အစဥ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို
အရုဏ္ဦးမွာ လွဲက်င္းလို႔
ေလဆန္ကို ထိုးခြဲပ်ံသန္းမယ့္ ငွက္တို႔အၾကား
ခ်စ္စကားတစ္ခြန္း အမွာပါးလိုက္ပါရဲ့ ။

Thursday, 10 March 2011

ေပါင္းစည္းျခင္း

ပန္းအိုးနွစ္လံုး၊ ပန္းနွစ္ပြင့္

ပန္းတစ္အိုးထဲ ထိုးစိုက္လိုက္တယ္

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ရာသီဥတု

နားလည္မႈက ေနေရာင္ျခည္

ယံုၾကည္မႈဟာ ေျမၾသဇာ

သစၥာတရားနဲ႔ ေရစင္ျဖန္း

အခ်စ္ပန္းေတြ ေဝေဝဆာဆာ ။

Sunday, 26 December 2010

ဇတ္လမ္းဟာ အစကေန အဆံုးထိ ဆြဲေခၚသြားတယ္

ထီေပါက္ျပီး လက္မွတ္ေပ်ာက္သူလို

တစ္ေန႔ထဲ ငိုရခက္ရယ္ရခက္ အျဖစ္မ်ိဳး

သံေယာဇဥ္ႀကိဳးနဲ႔ ငါ့ဘ၀ကို ခပ္စပ္စပ္ေလး ရိုက္ပါ

ေ၀းသြားၾကျပီ ဆိုေတာ့မွျဖင့္

နင္ ေနထိုင္ေကာင္းရဲ့လား ငါတို႔ဆီမွာ မိုးအရမ္းရြာတယ္

အရွိန္ရလာျပီ

ခ်ည္ခဲ့တဲ့ ႀကိဳးေတြကို တစ္စခ်င္းစီ ေျဖဖို႕

ေျပာဖူးသလိုပဲ အတိတ္ဆိုတာ အၿမဲဲတမ္းကြဲအက္ေနတဲ့ ေနာက္ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္

ဘယ္အရာမဆို ေက်ာ္တက္သြားဖို႔ ခြင့္ျပဳတယ္

ဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပေနဖို႔ မလိုဘူးလား

နင္က အေတြးေကာင္းေတာ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ ေကာင္းေကာင္းေနေပါ့

ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပသြားရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား ေစာဒက

ဒီ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္လြဲေတြကို နင့္အေတြးထဲ ထည့္ထည့္ေနေတာ့

နားလည္လြယ္ေအာင္ ထပ္ေျပာရရင္

အရွိက္ကို ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ ထိုးျပရေတာ့ မလိုလို

ငုတ္တုတ္ ေမ့

ရက္ေပါင္း ရာေက်ာ္ ေထာင္ေက်ာ္ ေသာင္းေက်ာ္သြားရင္

ပန္းဆိုးတန္းကို နင္ေမ့မယ္

Moon bakery ကို နင္ေမ့မယ္

သကၠရာဇ္ေတြ ေမ့မယ္

ေျပာဖူးတဲ့ စကားေတြေတာင္ ေမ့ေတ့ေတ့ ျဖစ္ကုန္မယ္

ဒီေလာက္ က်ဥ္းတဲ့ ဦးေခါင္းထဲ မလိုတာေတြ ဖယ္ထုတ္လိုက္ရင္

အနဲဆံုးေတာ့ ဘ၀ တစ္၀က္ ျပန္ရမယ္

စိမ္းလန္းျခင္းေတြ ျပန္ေတြ႔မယ္

ဒါ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ေၾကာင္း

ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္ ။

၂၄၊၁၂၊၂၀၁၀။

Wednesday, 22 December 2010

ကဗ်ာထဲ ထည့္ထားလိုတဲ့ ကဗ်ာေရးရမယ့္အေၾကာင္း

ကဗ်ာေရးရမယ္

ကဗ်ာေရးမွ ျဖစ္မယ္

ကဗ်ာေရးရမယ့္ အေၾကာင္း

ကဗ်ာေရးမယ္

ဒီလိုကဗ်ာ ေရးတာဟာ ငါ့နွလံုးသားကို ဓါးထက္ထက္နဲ႔ခြဲပစ္လိုက္တာလား

ဟင့္အင္း !

ကဗ်ာ ေရးကိုေရးရမယ္

ငါတို႔ဟာ ေသြးေအး သတၱ၀ါ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ေလာဘမ်ားတဲ့ အဇၨတၱသ႑ာန္

တစ္ခ်ိဳ႕တစ္၀က္ ဖိတ္စင္သြားတဲ့ အမွန္တရား

ကဗ်ာေရးမွ ျဖစ္မယ္

ကဗ်ာထဲမွာ ပါတဲ့အေၾကာင္းအရာ၊ ၀ါက်၊ စကားလံုးေဖာင္းပြမႈ

မွင္ရာ၊ လက္ကြက္ဆန္းမ်ား၊ သိန္းေထာင္ခ်ီ ခ်မ္းသာမႈႏွင့္ စိုးစိမွ် မသက္ဆိုင္ေသာ

ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္

ငါ ယစ္မူးခဲ့ရတဲ့ ပန္းကေလးရာယ္

ငါတို႔ တသသနဲ႔ သီဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးရာယ္

မနက္ျဖန္မွာ ရံုတင္ျပသမယ့္ ဇတ္လမ္းသစ္ေလးရာယ္

ကဗ်ာေရးမယ္

ကဗ်ာေရးရမယ့္ အေၾကာင္းအရာက မယ္မယ္ရရ

ကဗ်ာေရးရမယ့္ လက္ေတြက တုန္တုန္ခ်ိခ်ိ

လက္ရွိ ေခတ္ၾကီးကိုက ကဗ်ာနည္းစနစ္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ က်က်နန

ေဘာင္မ၀င္ဘူး၊ ေဘာင္၀င္တယ္

ေကာင္းႏိုးရာရာမ်ားတဲ့ အဆန္းတၾကယ္

အံ့မခန္းေနာက္ခံဇတ္္ေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ စိတ္၀င္စားဖြယ္

အားလံုးကို ၾကိဳက္တယ္

ကဗ်ာ ေရးရမယ္ ။

၁၇၊၁၂၊၂၀၁၀။

Saturday, 11 December 2010

အေမဆိုတဲ့ သီခ်င္း

အိမ္ထဲ၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ မျမင္ဖူးတဲ့ လူလို တအံတၾသ အေမ့အၾကည့္က

အရင္ကထက္ ပိုၿပီး ဇရာက အေမ့အေပၚ သိမ္းပိုက္ထား

ရပါတယ္ သားရာယ္ ေနာက္ သံုး၊ေလး ႏွစ္ဆို အေမ က ပင္စင္ယူျပီေလ

သား ၀ေအာင္စား၊ ထမင္းထပ္ယူဦးေလ

ငါ့သားေလးက အစားအေသာက္ ဆင္းရဲမွာ

ပိုလွ်ံလို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူးကြယ္ အေမတို႔မလဲ ငါ့သားနဲ႔ပဲ က်ားကန္ထားရတာဆိုေတာ့

မနက္ျဖန္ မနက္ ဘုရားသြားၾကမယ္

စာကေလးေတြ လႊတ္တယ္၊ ခိုကေလးေတြအစာေကြ်းတယ္

ထမင္းေပါင္းစား ခဏနားရေအာင္

အသက္ႀကီးၿပီဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လို႔သိပ္မေကာင္းဘူးကြယ္

ဒီလိုေပါ့ အသက္ေလးရလာေတာ့ ေသာက္ရတဲ့ ေဆးကလဲ ေပါင္းစံုပဲ

ေၾသာ္ သတိရတံုး ေဆးစာအုပ္ေလး လုပ္ထားေပးခဲ့ေနာ္

အေရးရယ္ အေၾကာင္းရယ္ဆို ေဆးခန္းျပရတာေပါ့

မင္းႏွလံုးသားေရးရာ ကိစၥမွာေတာ့ အေမ ၀င္မစြတ္ခ်င္ပါဘူး

ဒါေပမယ့္ ပါတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ မင္းေကာင္မေလးအေၾကာင္း မေကာင္းဘူးကြယ္

ငါ့သားေလးက အေမ့စကား နားေထာင္မွန္းသိပါတယ္

သားအရြယ္တံုးက အေမလဲ အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္ခဲ့တာေပါ့

ေနာက္ဆံုးမင္း၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ တရားေခြေရာ အရင္တရားေခြေတြပါ ရွိပါတယ္

တတြတ္တြတ္ မွာေနရေအာင္

မင္းက အေမ့ကို ကေလး လို႔ ထင္ေနေတာ့တာပဲ

မင္းသာ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ အစစအရာရာ စိတ္ခ်သြား

သြားေလရာ အႏၱရာယ္ ကင္းပါေစ

ေနာက္တစ္ေခါက္ မွ ငါတို႔ သားအမိ ဘုရားအတူတူထပ္ဖူးတာေပါ့ ။

၂၈၊၁၁၊၂၀၁၀။

Sunday, 28 November 2010

နစ္သြားတဲ့ေနရာမွာ ဇတ္ျမဳပ္တယ္

သူျပန္လာမယ္
သူျပန္မလာဘူး
အခုေတာ့လဲ အေတြးေတြ
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ရႈပ္ေထြးဆဲပါကြယ္ ။

ဟင္းလင္ျပင္ႀကီးတစ္ခုထဲ
အရာ၀ထၱဳေပါင္းစံု
တိုက္မိၾက ၊ ေဆာင့္လိုက္ၾက
ဟိုး .. အျမင့္ၾကီးဆီ ျမင့္တက္သြားလိုက္
ဟိုး … အနိမ့္ဆံုးဆီ လိမ့္က်သြားလိုက္
ရင္ထဲမွာ ေအးခနဲ စိမ့္ကနဲ
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္က်မလာေတာ့ဘူး
ထင္လုိက္တာ
အခုေတာ့လဲ အေတြးေတြ
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ရႈပ္ေထြးဆဲပါကြယ္ ။

အရမ္းေပ်ာ္ေနမယ္ဆို
သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြ လိုက္ညည္းမယ္
အခံရခက္ေနရင္
အျပင္းစား သီခ်င္းေတြနဲ႔ေအာ္ဟစ္ပစ္မယ္
အခုေတာ့လဲ အေတြးေတြ
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ရႈပ္ေထြးဆဲပါကြယ္ ။

ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္
တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းထ မေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး
ယိမ္းထိုးေနတဲ့ ၀ါးခင္းပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚ
စိတ္အခြံ႕ၾကီးကိုပဲ ပစ္တင္ထားလိုက္တယ္
အခုေတာ့လဲ အေတြးေတြ
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ရႈပ္ေထြးဆဲပါကြယ္ ။

ဘယ္လိုမွ ဖမ္းဆုပ္လို႔မရတဲ့ အခါ
ေျဖေလွ်ာ့ ထားလိုက္တယ္
အရပ္ထက္ ရွည္တဲ့ အရိပ္
အရိပ္ထက္ ရွည္တဲ့ အတိတ္
ၾကိဳၾကိဳၾကားၾကားကေတာင္
ခ်ိဳေထာင္မၾကည့္ေလနဲ႔
အဲသလို …
အခုေတာ့လဲ အေတြးေတြ
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ရႈပ္ေထြးဆဲပါကြယ္ ။ ။

၂၉၊၁၁၊၂၀၀၉။

Monday, 19 January 2009

ျဖတ္သြားျဖတ္လာ သတိထားမိတယ္

တစ္ေန႔ေတြ႕နိုးေတြ႕နိုး
ေျမပံုအတုနဲ႔ ခရီးတစ္ခုသြားေနသူပါ
ေျမြေသခ်င္ေသ တုတ္က်ိဳးခ်င္က်ိဳး
ထိေတြ႔မိသမွ် စမ္းသပ္ပစ္လိုက္ဖို႔ု႔ ေပါ့ပါးခ်င္တယ္ ။

ဘယ္သင္းကိုမဆို မီးစာရွိသေလာက္
စိတ္လက္တစ္ဆစ္နဲ႔ ခမ္းပစ္လိုက္ဖို႔
ဒီလို သီခ်င္းေတြမွာ
အေလ့အက်င့္ ရွိခ်င္တယ္ ။

လက္အံေသသလိုတင္းထားရတဲ့
စိတ္က အံေသေနခဲ့
ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ
ဘူတာရံုထဲေတြမွာ
လူေတြ တိုးေ၀ွ႕ေနၾကပံု
စိတ္ေတြ တိုးေ၀ွ႔ေနၾက ။

မည္ေရြ႕မည္မွ် ေရာက္ခဲ့သည္မသိ
အခုအခ်ိန္ထိ
လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ ကပ္ပါလာတယ္ဆိုတဲ့အသိက
နွစ္ကိုယ္ေပါင္းမွ တစ္ စိတ္ ထဲရယ္ ။ ။

Tuesday, 13 January 2009

ဂ်လုန္း

ဂ်လုန္းကို ဂ်လုန္းလို႔ေခၚတယ္

ဂ်လုန္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အိပ္ရာမသိမ္းဘူး

မနက္ျဖစ္ျဖစ္ ညျဖစ္ျဖစ္ အိပ္မိတဲ့ ေနရာဟာ အိပ္ရာပဲ

ဂ်လုန္းမွာ တိုးလိုးတြဲေလာင္း ျဖစ္ေနတဲ့

တစ္စစီ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ အိပ္ရာေတြရွိတယ္ ။

ဂ်လုန္းမွာ စားစရာမရွိဘူး

ဂ်လုန္းကို ေကြ်းခ်င္ေမြးခ်င္တဲ့သူေတြေပါတယ္

ဂ်လုန္းက ဘယ္သူလိုခ်င္ခ်င္ မလိုခ်င္ခ်င္

လိုအပ္မယ္ ထင္တဲ့ အကူအညီတိုင္းကို အိတ္စိုက္ေပးတတ္တယ္္ ။

ဂ်လုန္းဟာ ထူးျခားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္

ဂ်လုန္းစိတ္ဟာ သာမာန္မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္

ဂ်လုန္း တစ္ေနရာရာကို ေငးေနျပီလား

ဂ်လုန္း တစ္ေယာက္ထဲ စကားေျပာေနလား

ဂ်လုန္း စြန္လႊတ္ေနျပီလား

ဂ်လုန္း ေဂြလိမ့္ေနျပီလား

ဂ်လုန္း ေရထမ္းေနေသးလား

ဂ်လုန္း အုန္းပင္တက္ေနတံုးလား

ဂ်လုန္း ဆိုကၠားနင္းတံုးလား

ဂ်လုန္း လၻက္ရည္ဆိုင္မွာပန္ကန္ေဆးေနလား

ဂ်လုန္း အရင္ကလို ကမ္းနားမွာပဲ အလုပ္ျဖစ္ေနေသးလား ။

ဂ်လုန္းက သံေယာဇဥ္ကင္းတယ္

ဂ်လုန္းမွာ အပူအပင္မရွိဘူး

ဂ်လုန္းဟာ ဘ၀ကို ေစာက္နက္နက္ထိေရာက္ေအာင္တူးခဲ့ဖူးတဲ့တြင္းတူးသမား

ဂ်လုန္းဟာ ဂုန္နီအိတ္ထက္ေႏြးတဲ့ ေစာင္မ်ိဳးနဲ႔

ေဆာင္းတြင္းတစ္တြင္းကိုျဖတ္သန္းခ်င္သူ

ဂ်လုန္းဟာ အုန္းသီးထဲကေရကို ဘယ္သူထည့္သြားလဲဆိုတာသိခ်င္တဲ့သူ ။

ဂ်လုန္း ဘယ္ကလာလဲ ဘယ္သူမွမသိဘူး

ဂ်လုန္းဘယ္ကိုသြားခ်င္ေနလဲ ဘယ္သူမွမသိဘူး

အခုအခ်ိန္ထိ ဒီရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ

ဂ်လုန္းဆိုတာ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိၾကေပမယ့္

ဂ်လုန္းမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ သိေနၾကပံုပဲ ။ ။

Monday, 12 January 2009

ေမေမ

တစ္ျခမ္းပဲ့လနဲ႔ သားတို႔ဘ၀ေတြကို
အလင္းေရာင္ေပးခဲ့
ဆည္းလည္းလိုခ်ိဳတဲ့သားေတြရဲ့အသံနဲ႔
နားရည္၀ခဲ့ရတဲ့ေမေမ
ပိုး ဆိုထက္သတၱ၀ါထက္
သားတို႔ရဲ့ ငယ္ဘ၀ကနုခဲ့ရပါတယ္ ေမေမ ။

အကာအကြယ္ေတြမဲ့ေနတဲ့ စစ္တလင္းထဲမွာ
ေမေမဟာ ေအာင္နိုင္သူ စစ္သူၾကီးလိုပဲ
ငါ့သားေတြ အားနဲ႔ အရာရာကို နိုင္ေအာင္တိုက္မယ္ဟဲ့ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔
ေမေမ ၀င္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲတိုင္းဟာေအာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္ ေမေမ ။

ေမေမစီးဆင္းခဲ့တဲ့ ေမတၱာစမ္းေခ်ာင္းေလးဟာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခ်ိဳျမလိုက္သလဲဆိုရင္
သားတို႔ရဲ့ငယ္ဘ၀က တစ္ကယ့္ကို လိုတရလက္စြပ္ကေလးလို
အေရာင္ေတြတလက္လက္ထေနခဲ့ပါတယ္ ေမေမ ။

ဘယ္ေလာင္ေတာင္ ေမေမ ေပါင္းသင္ေပးလိုက္သလဲဆိုရင္
ေမေမ့ရဲ့ ေျမျပင္မွာ ဒဏ္ရာေတြဗရပြ ျဖစ္ေနေပမယ့္
အပ်ံတတ္သြားတဲ့ ငွက္ကေလးေတြလိုပဲ
သားတို႔ပါးကို ဖြဖြေလးပဲနမ္းရက္ခဲ့တယ္
ေမေမ့ေမတၱာမွာ ျမင္သာေအာင္ ေရးထိုးထားခဲ့ေပမယ့္
စကားလံုးေတြ မဲ့ေနတယ္ ေမေမ
ဘယ္လိုစကားလံုး မ်ိဳးနဲ႔ ေမေမ့ေမတၱာကို
ေဖာ္က်ဴးျပရမလဲ ေမေမ ။

နံရံေတြ အထပ္ထပ္ျခားေလာက္ေအာင္
ေမေမနဲ႔ သားတို႔ ေ၀းေနေပမယ့္
ေႏြးေထြးတဲ့ ေမေမ့လက္တစ္စံုက
သားေဘးနားမွာ အျမဲေက်ာသပ္ေပးေနသလို
ဖက္တြယ္စရာ ျမက္တစ္ပင္ေတာင္ ဆုပ္ကိုင္မရခဲ့တဲ့အခ်ိန္
ပစ္ေပါက္ၾကဲလိုက္တဲ့ ေမေမ့ရဲ့စကားတစ္ခြန္းက
သားအတြက္ အနာက်က္ေဆး
ေမေမရဲ့ ေမတၱာလက္နက္က
အရာအားလံုးထက္ ထက္ျမပါတယ္ ေမေမ ။

Friday, 19 December 2008

မီးပံုးပ်ံ

-->

အခ်ိန္ပိုင္းေ၀ဒနာဟာ

မီးစာ မကုန္ခန္းသေရြ႕

စိတ္ရွိသေလာက္

ပ်ံ၀ဲနိုင္ခဲ့တယ္ ။ ။