အရိပ္

မိးအိမ္ေလး ဖ်က္ဆို ျငိမ္းသြား
စာရြက္အလြတ္ တစ္ခ်ိဳ႕ ျပန္႔က်ဲ
တံခါးရြက္ အရွိန္နဲ႔ေျပးေဆာင့္သံ
တစ္ခန္းလံုး ေမွာင္အတိ
ေလျပင္းတစ္ခ်က္ဟာ
အလင္းေရာင္နဲ႔ အဆက္ျဖတ္ပစ္လိုက္ပံု ။ ။

အိပ္မက္ေတြကို ကုတ္ျခစ္ေနတဲ့ အသံဟာ က်ယ္ေလာင္လြန္းရဲ႕

ကိုယ္ေထြးေပြ႕ထားမိဆဲ

ဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံဟာ

 မင္းအေၾကာင္း သံစဥ္ေတြ ေပါ့ကြယ္ ..။

အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ေရြ႕လ်ားစက္ထဲ

ပိုင္းထစ္ ခုတ္ျဖတ္ခံ ေန႔ေတြမို႔

သတိရစိတ္နဲ႔

ဖြဖြေလး ဆုပ္ကိုင္ထားမိပါရဲ႕..။

ေလႏွင္ရာ လြင့္ေနရတဲ့ ဘဝေတြအတြက္

ဘယ္မွာ လူးသာလြန္႔သာ ရွိလိမ့္မလဲ

လျပည့္ဝန္းရဲ႕ စြဲငင္တဲ့ အလင္းမႈန္ေတြၾကား

ကိုယ့္ စိတ္ေတြဟာ တတိတိနဲ႔ တိုက္စားလာေနခဲ့ ။ ။

၂၈၊၅၊၂၀၁၂။

အရင္းအတိုင္း ျပန္လည္ၾကားသိရေသာ ကိုယ့္ရင္ခုန္သံ

ႀကီးႀကီးမားမား သံုးစြဲျပစရာ
ကိုယ့္မွာ စကားလံုးေတြ
လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိမေနျပန္ဘူး ။

လူလူခ်င္း ေတြ႕ထိဖို႔
စိတ္ စိတ္ခ်င္း ဆက္စပ္ထားရွိမႈ
အေတြးတို႔နဲ႔ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔မိတဲ့အခါ
သတိရျခင္းအျဖစ္နဲ႔ ရြာခ်ေပါ့
ကိုယ့္အေပၚ
တစ္ကိုယ္ရည္စာ အလြမ္းက ရႊဲရႊဲစို  ။

တြန္႔ေၾက ေကာက္ေကြ႕ လမ္းမေတြထဲ
သတိရျခင္းကို မွတ္တိုင္အျဖစ္ စိုက္ထူထားခဲ့ ေန႔မ်ား
တစ္လနဲ႔ကိုးသီတင္း မင္းရဲ႕သတင္းကို
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လို အႀကိမ္ႀကိမ္ နားစြင့္ခဲ့ရသူေလ
ညေတြမွာမွ ခိုးယူေပါင္းသင္းရတဲ့ အိပ္မက္ကေလးက
တသီးစား ဘဝထဲ
လွလွပပေလး ပြင့္ျပေန ျပန္ေရာ ။

၁၁း၅၈ နာရီ
၂၉၊ ဧၿပီ ၂၀၁၂ ။

အသံမဲ့ စကား

စိတ္နဲ႔မဆန္႔တဲ့အခါ
စကားလံုးေတြ နံရံမွာ အရိပ္ထင္တယ္
အသံေတြဟာ တုန္ရင္အက္ကြဲလို႔
ကိုယ္ဟာ လြယ္လြယ္ အေလွ်ာ့ေပးတတ္သူ
မဟုတ္ပါဘူး
ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ျပီးတဲ့ေနာက္
အေသခံဗံုးခြဲ သမားရဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ "ခ်စ္တယ္" ။

၁၄၊၂၊၂၀၁၂ ။

အရင္ကလို မစိမ္းလန္းေတာ့ဘူး

ရာသီဥတု အစိုးမရဘူး 
အလိုလိုေနရင္း စိတ္အလိုမက်ဘူး 
အံု႔အံု႔မိႈင္းမိႈင္းနဲ႔ အခန္းေထာင့္မွာ 
အထီးက်န္မႈနဲ႔ ပံုလ်က္သား ။ 

ျပတင္းတံခါးေတြလိုစိတ္ေတြမွာ 
ဖြင့္ထားလိုက္၊ ျပန္ပိတ္သြားလိုက္
ျဖာက်လာတဲ့ အလင္းလို အလြမ္းက 
အခန္းထဲ ေနရာအႏွံ႔က တရစပ္တိုးဝင္လာ 
တစ္ေယာက္ထဲလည္း စကားေတြေျပာလား ေျပာရဲ့ 
အရူးလိုပဲ ။ 

အေဟာင္းၾကီးပါကြာလို႔ ေျပာရေအာင္ကလဲ 
လတ္တေလာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥ
ေလာကဓံ လို႔မွတ္ယူပါ့မယ္
ျဖတ္သြားျဖတ္လာ တဝီဝီနဲ႔မို႔ 
အေရွ႕ေနာက္၊ ေဘး ဘယ္ညာ ေသခ်ာၾကည့္
မီးစိမ္းမွ ကူးပါ ။ 

8:10 PM 
November 29, 2011

တရိပ္ရိပ္နဲ႔ ျဖတ္ေျပးသြားေသာ ရႈခင္းမ်ား

ဇန္နဝါရီ (၂၅)မွ ၂၆ ၾကိမ္ေျမာက္
အတိတ္၊ အနာဂါတ္၊ ပစၥဳပန္မ်ားႏွင့္
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ မွတ္တိုင္မ်ားမွ တဆင့္
မိသားစုမ်ားအၾကား စီးဆင္းခဲ့ေသာ
ေမတၱာတရား ျမစ္က်ဥ္း
ပိန္လိုက္ေဖာင္းလိုက္ အိပ္ကပ္တြင္းမွ စကၠဴရြက္မ်ား
အလိုအေလွ်ာက္ ေလွ်ာက်ျခင္း
ဖ်က္ရာျခစ္ရာ ဗရပြနဲ႔ တစ္သီးစား ဘဝထဲ
အေရးအသား တစ္ခ်ိဳ႕ကို စြဲစြဲငင္ငင္ ေခၚေဆာင္
ရိုးသားျခင္းကို လည္ပင္းဖက္ ေပါင္းသင္း
သတၱိအရွိဆံုး ခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔ ဟန္မပ်က္ ျပံဳး
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဆီ ေရတတန္ ကုန္းတတန္ ခရီးႏွင္ခဲ့
ကိုယ္ခ်င္းစာျခင္းကို အစိတ္စိတ္အမႊာမြာခြဲျပီး
တစ္ေယာက္တစ္ဖဲ့စီ ည၊ မနက္စာအျဖစ္ စားသံုးရင္း
တစ္ေန႔ေန႔ဆီ သို႔
အဲ့ဒီ တစ္ေန႔ေန႔ဆီသို႔ ကို ေရာက္ေအာင္သြားမည္ ။ ။


P.S >> ညီေလးေမာင္မ်ိဳး ေမြးေန႔ အမွတ္တရ ။

အလင္းေရာင္ဟာ အလင္းေရာင္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္

အလင္းေရာင္နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနရသူအဖို႔ 

အလင္းေရာင္္ကို ေၾကာက္တဲ့ေရာဂါ ရေနတယ္ 

အလင္းေရာင္က စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ျပႆနာ ရွာတယ္ 

အလင္းေရာင္ကို ဘဝထဲ ထည့္ထားရတာ ေပ်ာ္တယ္ 

အလင္းေရာင္က ညေတြမွ ေရာက္ေရာက္လာတတ္တဲ့ အက်င့္နဲ႔ 

အလင္းေရာင္က စိတ္ကူး ေကာင္းေတြကို အျမဲမျပတ္ ထုတ္လႊတ္ေနတတ္တယ္ 

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အျမဲဖတ္ဖို႔ ဆာေလာင္ေနတတ္တယ္ 

ညမွာ အလင္းေရာင္ေရာက္လာတာဟာ ကမၻာေျမနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ပစ္တာ 

ဒီေလာက္ထိ အလင္းေရာင္ဟာ မရွိမျဖစ္ ျဖစ္လာျပီဆိုကတည္းက 

အႏၱရာယ္ရဲ့ အေငြ႕႔အသက္ကို ရသင့္တယ္ 

တစ္စတစ္စ အလင္းေရာင္ဟာ ညေတြကို ဝါးျမိဳလာတယ္ 

ဘဝေတြကို ဝါးျမိဳလာတယ္ 

အဆက္မျပတ္ အလင္းေရာင္ေတြ သြယ္တန္းေနေသးေၾကာင္း 

အလင္းေရာင္ဆီမွာ သက္သံခံေပးေနရတယ္ 

ဒါေၾကာင့္ပဲ အလင္းေရာင္ဟာ အျမဲ မ်က္နွာသာ ေပးတာျဖစ္ေၾကာင္း 

အလင္းေရာင္ ကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေျပာတတ္ေသးတယ္ 

အလင္းေရာင္ ၾကီးစိုးလာျခင္းကို အပူတျပင္း ေဆြးေႏြးေနရတယ္ 

အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ေရာဂါေတြကို အမ်ိဳးအမည္ တပ္ေနရတယ္ 

အလင္းေရာင္ပိုး ကာကြယ္ေဆးေတြထိုးေနရ ၊ အလင္းေရာင္ေရာဂါ မျဖစ္ေအာင္ 

ကာကြယ္ ကုသေနရ၊ အလင္းေရာင္ကို ဂရုတစိုက္ ဆက္ဆံေနရတယ္ ။ ။ 

၀၁း၂၂ နာရီ ။

၁၆၊၁၂၊၂၀၁၁။

အိမ္စာေပးတဲ့ ေန႔

အမွန္တရားက လက္က်န္ခြက္ အလြတ္ တစ္လံုး

ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ့ စိုက္ထုတ္မႈ

အား မပါပဲ က်ကြဲပါတယ္

သက္ေရာက္မႈမွာ စိုက္ထုတ္ရတဲ့ အား မ်ား

ေရာက္ေလရာ ပူျပင္းတတ္ေသာ အရိုင္းဆန္ဆန္ ေႏြတစ္ခ်ိဳ႕

ျမိဳ႔ျပရဲ့ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ

ေခါင္းပါးေသာေရာဂါေၾကာင့္

လူေသေပ်ာက္ဆံုးမႈ မ်ားေၾကာင္း

သတင္းမ်ားကအဆက္မျပတ္ ေၾကျငာလွ်က္ရွိ

ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း သေဘာတရားမ်ား

တစိမ္းဆန္ဆန္ စြန္႔ပစ္ထားေသာ

အထီးက်န္ျခင္းက်င့္စဥ္

ခပ္ျမန္ျမန္လည္ပါတ္ေနေသာ ဟင္းလင္းျပင္ အနႏၱ

ခြ်န္ျမေနေသာ ဘ၀မ်ားအေပၚေနထိုင္မႈ နည္းနိႆရ

စတဳၳထေျမာက္အေျခအေန ပလာဇမာ(plasma)

ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ား၏အံ့မခန္း စြမ္းပကား

နာနိုနည္းပညာ တိုးတက္ထြန္းကားမႈ

တစ္ရံေရာအခါကတြင္တြင္ ေလ့လာရန္

ခက္ခဲေသာပုစၦာမ်ားအား

နည္းအတိုင္းပင္ေျဖရွင္းသည္ ။

၁၄း၃၅နာရီ

၀၉၊၀၃၊၂၀၁၁။

ၾကယ္ပန္း

အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညက
စိတ္ကူးနဲ႔

ေကာင္းကင္မွာ ပန္းေတြ ပ်ိဳးခဲ့တယ္ ။

ၾကယ္ပန္းကေလးေတြ ပြင့္လာရင္ 

သူ႔ဆံႏြယ္ အိအိေထြးေထြးမွာ 

ၾကယ္ကေလးေတြ ပန္ေပးမယ္ ။

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညအေမွာင္ထဲ 

သူ႔ဆံႏြယ္ အလင္းစေတြက

ညကို လွပေစပါလိမ့္မယ္ ။ 

ေမလ ၅ရက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ။

ဇန္(၉)ရက္ေန႔ တစ္ေန႔အေၾကာင္း

ထိေတြ႔မိသမွ် စမ္းသပ္ပစ္ဖို႔

ေပါ့ပါးတဲ့ လက္အစံုနဲ႔ 

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ရင္ထဲ အေခြေခြရစ္ဖြဲ႔ထား 

အေသာ့ႏွင္ ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ အေျပးႏႈန္း

ၾကိမ္ထိုးသလို၊ ကြန္ယက္သလို 

ဘဝကို ထြန္ယက္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ား 

ၿငိမိသမွ် ခြာခ်တယ္ 

လက္တံအတိုအရွည္ေတြၾကား 

လက္လွမ္းမီသေလာက္ ဘြာမခတ္စတမ္း 

ယံုၾကည္ရာကို ဆန္တက္ရင္း 

အေရြ႕ အေရြ႕မ်ားနဲ႔ 

ပြင့္၊ ေပါက္၊ ေဖာက္၊ ထုတ္ လိုက္ရတဲ့ ဒီကေန႔ အေၾကာင္း ။ 

၀၀း၄၆ 

၉၊၀၁၊၂၀၁၂ ။

PS >> အစ္ကိုႀကီး ေမွာ္ဆရာ ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ။

ရွည္လ်ားစြာ ရွင္သန္ရျခင္းကို မနွစ္ျမိဳ႔ေတာ့တဲ့ သစ္ပင္

အေရးအေၾကာင္း ထူထူမ်ားအၾကား 

ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ အျမစ္မျပတ္ေသးတဲ့ 

လူငယ္မ်ား သန္စြမ္းျခင္းေရာဂါ 

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ 

အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအေပၚ 

အလွ်င္စလို ျငီးေငြ႔မိျခင္း 

ဘာမွ ဆုပ္ကိုင္မရ လိုက္

ရွပ္ေျပးသြားသည့္ အရိပ္သည္ 

အိပ္ပိတ္စာ တစ္ေစာင္ အေနျဖင့္ 

ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေရာက္လာေသာအခါ 

ဘယ္သူဘယ္၀ါ လိပ္စာေပ်ာက္သူ 

စံုစမ္း ရွာေဖြ စစ္ေဆး အတည္ျပဳ 

မွတ္ခ်က္ခ် တရားစီရင္ျခင္း 

တစ္ကိုယ္ရည္ဆို လြမ္းသလို 

အေဖာ္ေတြစံုေတာ့လဲ လူပိုၾကီးတစ္ေယာက္

အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳကလြဲလို႔ ဒီငနဲက မြဲတယ္ ။ 

၀၇း၄၁ နာရီ 

၁၅၊ ႏိုဝင္ဘာ၊ ၂၀၀၉ ။

မိသားစု

မိသားစုဆိုတာ

တစ္ေယာက္ကီးကို တစ္ေယာက္လိုက္ညိွေပးရတဲ့့

သံစံုတီး၀ိုင္းတစ္ခု

အေမက အေစာၾကီး ထမင္းထေၾကာ္ရင္

အစ္ကိုက  ဆိုင္ခင္းတယ္

ကြ်န္ေတာ္က စားပြဲထိုး။

ကံၾကမၼာက တီးတဲ့အတိုင္း

မိသားစုေတြအကုန္လံုးလိုက္ ကၾကရတယ္

ဘ၀က ဘာကိုမွအလကားမရတဲ့အတြက္

ေန႔တိုးနဲ႔ ျပန္ေပးရတယ္

အိမ္လခ၊ မီးဖိုး၊ေရဖိုး စသည္ျဖင့္။

တစ္ေယာက္က ဆန္ေဆးရင္

တစ္ေယာက္က မီးေမႊးတယ္

ထမင္း၀ုိင္းမွာ လက္ဆံုၾကရတာေလာက္ ေကာင္းတဲ့ဟင္း
မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းမွာစိုစိုေျပေျပမရွိဘူး။

တက္မရွိရင္ လက္ထိုးေလွာ္မယ္

ငါတို႔အတြက္ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ဆိုတာ

အၾကာၾကီးမဟုတ္ဘူး

ေႏြဘယ္နွစ္ခု မုိးဘယ္နွစ္ခု ေဆာင္းဘယ္နွစ္ခု

ငါတို႔ရဲ့ ရာသီဥတုဟာ မိသားစုဆိုတဲ့ မီးလင္းဖိုေလးနဲ႔

အျမဲေႏြးတယ္ ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ။

သတိရျခင္းဟာ အျပာေရာင္ပန္းေလး ျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔

မျမင္ရတဲ့ ၾကိဳးစေလး
စိတ္ကူးနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ည္ေနမိ
ျပဳတ္က်သြားတဲ့ ေန႔သစ္ထဲ
အျပာေရာင္ပန္းေတြ ပြင့္ေနလိုက္ပံုမ်ား
ေဖြးေဖြးလႈပ္ ။

နံနက္ ၃း၄၂ နာရီ ။
၇၊ ၀၁၊ ၂၀၁၂ ။

တိုးတိတ္ရင္

ခုတ္မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ကြယ္
ညြတ္ကိုင္းက်လာတဲ့
သံေယာဇဥ္ အခက္အလက္ေတြကို ။

ဒီရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစတဲ့
ဆည္းလည္းသံဟာ
အခ်စ္ဆိုတဲ့ ငွက္ကေလး ရယ္ပါ ။

စိုးရိမ္မႈတစ္ဝက္နဲ႔
မလံုတဲ့ အမိုး၊ အကာနဲ႔
အၿမဲပဲ ဥေပကၡာမိုးသားေတြကို စိုးရြံ႕ေနခဲ့ရတယ္ ။

၁၀း၅၃
၂၀၊ ၆၊ ၂၀၁၁။

အေရြ႕

စိတ္ တစ္ခ်က္
ေတာင္ပံအခတ္မွာ 
မိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာ ။

အငံု႔စိတ္

လိႈင္းက ကမ္းေျခဆီ ေျပးအေဆာင့္
ရင္ထဲ အလြမ္းက်ကြဲသံမ်ား ဆူညံလွ
တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ ေလွာ္လိုက္ခတ္လိုက္
အခ်စ္ပန္းေလွကေလး ျမစ္ကမ္းနေဘးဆီ
စိတ္အညွိဳ႕တစ္ခ်က္မွာ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး ႏြမ္းလွ်
ညရဲ့ ပုရပိုက္ထဲ ေခါက္သိမ္းထားမိေသာ အိမ္မက္မ်ား
တစိမ္းဆန္လြန္း လွတယ္
စကားလံုးေတြ အစည္းမေျပေသးမီ
ျမံဳေနတဲ့ အသက္ထဲ ထပ္တိုးခ်ည္ေနွာင္မိ
သတိရျခင္းဟာ တေရႊ႕ေရႊ႕နဲ႔ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္လာခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား တင္ေဆာင္ထားေသာ နံနက္ခင္းဆီ ။

၁၃၊ ဧျပီ ၂၀၁၁
၀၁း၁၀ နာရီ ။

ေတးတစ္စ

ရင္ထဲ တမ္းတလိုက္ရံုနဲ႔ ေမႊးပ်ံ႕ေနမယ့္
ပန္းကေလးရဲ့ ရနံ႔ဟာ မင္းေပါ့
ကိုယ့္အိပ္မက္ တေတာလံုး ပြင့္လန္းေနပံုမ်ား
ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ လွတယ္
ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ဦးတည္ရာလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း
စိတ္ကူးတို႔ အစီးသန္ခဲ့ပံု
စိုထိုင္းဆ စိတ္အစဥ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို
အရုဏ္ဦးမွာ လွဲက်င္းလို႔
ေလဆန္ကို ထိုးခြဲပ်ံသန္းမယ့္ ငွက္တို႔အၾကား
ခ်စ္စကားတစ္ခြန္း အမွာပါးလိုက္ပါရဲ့ ။

လူတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဇတ္လိုက္ၾကီးပဲ

ဇတ္လမ္းအရ ဒီဇတ္လမ္းမွာ မင္းက ဇတ္လိုက္

ငိုခန္း၊ ရယ္ခန္း နဲ႔တစ္ေန႔တာ အလြဲမ်ားပါတယ္

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကမၻာႀကီးနဲ႔ မိတ္ဆက္

မိနစ္(၉၀)စာမဟုတ္တဲ့ ဘ၀ ဇတ္လိုက္ေက်ာ္

မိခင္၀မ္းအတြင္းက စ မလား စာသင္ခန္းထဲက စမလား

အစ မွာ သင္၊အံ့၊က်က္၊မွတ္ခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမွာ အာရံုမလာဘူး

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ဘ၀သင္ခန္းစာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေလ၀င္ေလထြက္ ငတ္ေနသူ

မင္းမွာ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ပ်က္လံုးေတြနဲ႔ တစ္ဘ၀စာ ဇတ္လိုက္ေက်ာ္

ဇတ္လမ္းအရ မင္းက ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသြားေနသည္

ေက်ာင္းသားၾကီး ေက်ာင္းသြားေနသည္ ဘ၀ စာသင္ခန္းေတြဆီ

သင္ယူပါ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ သင္ယူပါ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းမွာ ေက်ာက္ေထာက္ေနာက္ခံ မိသားစုကာရံ ေ၀ေ၀ဆာဆာ

အလင္းအေမွာင္ ကာလာေပါင္းစံု ေရာေယာင္ ဖ်ားနာေနတဲ့ ေရာဂါ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ မင္းသမီးေလး တစ္လက္ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ရင္ထဲက

ရဲေဆးေတြ ဘာေတြတင္ျပီး မင္းသမီးေလး ထံပါး ရွက္ကိုးရွက္ကန္း

မင္းဟာ ႏွလံုးေသြးေတြနဲ႔ တရိႈက္မတ္မတ္

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ အာရုဏ္အလာမွာ ျပိဳကြဲသြားတဲ့ ၾကယ္ေတြနဲ႔ ဒိုးတူေပါင္ဖက္

ဇတ္လမ္းအရပဲ ဇတ္လမ္းထဲမွာ မင္းက ေစ်းသည္ႀကီး

ေစ်းသည္ႀကီးမွ တကယ့္ေစ်းသည္ႀကီး မလွဴတတ္ရင္ ေစ်းေရာင္းဆိုတဲ့ ေစ်းသည္ၾကီး

ခ်ဥ္ခ်ဥ္၊ ငန္ငန္၊ စပ္စပ္ စားသံုးသူ ခံတြင္းလိုက္ေစမယ့္ အသုပ္စံုေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ႀကီး

အနားသတ္ ဖြာလန္က်ဲ အရင္းအႏွွီးမ်ားမ်ား မွ အျမတ္နဲနဲ ဆီ

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ႀကီးေကာင္၀င္စ အေရးအသားနဲ႔ ဘ၀ကို တြယ္ကပ္

စုတ္ခ်က္ရာ ေပါင္းစံုနဲ႔ ပန္းခ်ီကားထဲက တေစၦတစ္ေကာင္

ေၾကာက္ခမန္းလိလိ အရိပ္ေတြနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံေနရတဲ့ တြင္းနက္ထဲက ေက်ာက္တံုး

ဇတ္လမ္းအရ မင္းဟာ ေငြရတုမွာ ပြင့္တဲ့ ေငြမွင္ေရာင္ တိမ္တိုက္

ဘယ္ဆီကို လြင့္လို႔ ဘယ္ဆီမွာေန ၂၅ ႏွစ္စာ ကာရံအလြဲေတြ

ဇတ္လမ္းအရ ဇတ္၀င္ခန္းေတြကို တစ္ခန္းခ်င္းစီ တစ္ခန္းခ်င္းစီ ဆက္လိုက္

ဇတ္လမ္းေတြ အသက္၀င္လာတဲ့အခါ ေမွာ္ရံုေတာထဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြား ။

ဇန္နဝါရီ ၂၅၊ ၂၀၁၁။

PS >> ညီေလး ေမာင္မ်ိဳး ေမြးေန႔ အမွတ္တရ ။ 

ေပါင္းစည္းျခင္း

ပန္းအိုးနွစ္လံုး၊ ပန္းနွစ္ပြင့္

ပန္းတစ္အိုးထဲ ထိုးစိုက္လိုက္တယ္

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ရာသီဥတု

နားလည္မႈက ေနေရာင္ျခည္

ယံုၾကည္မႈဟာ ေျမၾသဇာ

သစၥာတရားနဲ႔ ေရစင္ျဖန္း

အခ်စ္ပန္းေတြ ေဝေဝဆာဆာ ။

ဇတ္လမ္းဟာ အစကေန အဆံုးထိ ဆြဲေခၚသြားတယ္

ထီေပါက္ျပီး လက္မွတ္ေပ်ာက္သူလို

တစ္ေန႔ထဲ ငိုရခက္ရယ္ရခက္ အျဖစ္မ်ိဳး

သံေယာဇဥ္ႀကိဳးနဲ႔ ငါ့ဘ၀ကို ခပ္စပ္စပ္ေလး ရိုက္ပါ

ေ၀းသြားၾကျပီ ဆိုေတာ့မွျဖင့္

နင္ ေနထိုင္ေကာင္းရဲ့လား ငါတို႔ဆီမွာ မိုးအရမ္းရြာတယ္

အရွိန္ရလာျပီ

ခ်ည္ခဲ့တဲ့ ႀကိဳးေတြကို တစ္စခ်င္းစီ ေျဖဖို႕

ေျပာဖူးသလိုပဲ အတိတ္ဆိုတာ အၿမဲဲတမ္းကြဲအက္ေနတဲ့ ေနာက္ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္

ဘယ္အရာမဆို ေက်ာ္တက္သြားဖို႔ ခြင့္ျပဳတယ္

ဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပေနဖို႔ မလိုဘူးလား

နင္က အေတြးေကာင္းေတာ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ ေကာင္းေကာင္းေနေပါ့

ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပသြားရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား ေစာဒက

ဒီ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္လြဲေတြကို နင့္အေတြးထဲ ထည့္ထည့္ေနေတာ့

နားလည္လြယ္ေအာင္ ထပ္ေျပာရရင္

အရွိက္ကို ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ ထိုးျပရေတာ့ မလိုလို

ငုတ္တုတ္ ေမ့

ရက္ေပါင္း ရာေက်ာ္ ေထာင္ေက်ာ္ ေသာင္းေက်ာ္သြားရင္

ပန္းဆိုးတန္းကို နင္ေမ့မယ္

Moon bakery ကို နင္ေမ့မယ္

သကၠရာဇ္ေတြ ေမ့မယ္

ေျပာဖူးတဲ့ စကားေတြေတာင္ ေမ့ေတ့ေတ့ ျဖစ္ကုန္မယ္

ဒီေလာက္ က်ဥ္းတဲ့ ဦးေခါင္းထဲ မလိုတာေတြ ဖယ္ထုတ္လိုက္ရင္

အနဲဆံုးေတာ့ ဘ၀ တစ္၀က္ ျပန္ရမယ္

စိမ္းလန္းျခင္းေတြ ျပန္ေတြ႔မယ္

ဒါ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ေၾကာင္း

ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္ ။

၂၄၊၁၂၊၂၀၁၀။